τροποποιημένες καταστάσεις συνείδησης

Υπάρχουν στιγμές που η πραγματικότητα χαλαρώνει τη λαβή της.
Το οικείο γίνεται ξένο.
Ο χρόνος χάνει την κατεύθυνσή του.
Το σύνορο ανάμεσα στον έξω κόσμο και τον μέσα κόσμο αρχίζει να διαλύεται.

Ίσως η συνείδηση να μην είναι ένα παράθυρο μέσα από το οποίο παρατηρούμε την πραγματικότητα, αλλά μια μηχανή που τη δημιουργεί συνεχώς.

Τα όνειρα, οι μνήμες, ο φόβος, η έκσταση και η φαντασία μπορεί απλώς να είναι διαφορετικές συχνότητες του ίδιου νου, και μερικές φορές, για μια σύντομη στιγμή, το σήμα αλλάζει.

Εισερχόμαστε σε έναν άλλο κόσμο.

Ή ίσως επιτέλους βλέπουμε αυτόν που ήταν πάντα εκεί.