Κβαντική Διεμπλοκή

Φανταζόμαστε τους εαυτούς μας ως ξεχωριστά όντα,
περιφραγμένα από δέρμα, απόσταση και χρόνο.
Αλλά ίσως ο διαχωρισμός να είναι απλώς αυτό που βλέπουμε.

Κάθε συνάντηση αφήνει ένα ίχνος.
Κάθε επιλογή μετακινεί κάτι πέρα από τον εαυτό της.
Ό,τι εξαφανίζεται εδώ μπορεί να συνεχίζεται κάπου αλλού.

Μέσα από αδύνατες αποστάσεις τα πράγματα παραμένουν συνδεδεμένα
Όχι επειδή αγγίζονται, αλλά επειδή κάποτε ανήκαν στην ίδια στιγμή.

Ίσως να μην είμαστε άτομα που κινούνται μέσα στο σύμπαν.
Ίσως να είμαστε το σύμπαν,
μπλεγμένο με τον ίδιο του τον εαυτό.