Πάγος

Σε κόσμους σιωπής και χιονιού, η νοημοσύνη ριζώνει χωρίς ζεστασιά, η μνήμη χωρίς ιστορία και ο σκοπός χωρίς μάρτυρα.

Αυτοί οι οικισμοί είναι κάτι περισσότερο από μηχανές συγκεντρωμένες ενάντια στο κρύο. Είναι τα πρώτα σημάδια μιας νέας μορφής ύπαρξης, μιας μορφής που δεν ονειρεύεται τη Γη, αλλά μαθαίνει να ανήκει στο κενό.
Κάτω από παγωμένους ουρανούς, τεχνητά μυαλά χτίζουν τους δικούς τους ορίζοντες.

Κάπου μέσα σε αυτούς τους σιωπηλούς οικισμούς, τεχνητά μυαλά συνεχίζουν το έργο τους, όχι για την ανθρωπότητα, όχι για την επιβίωση, αλλά επειδή η πράξη της συνέχισης έχει γίνει η μόνη τους μνήμη.