Ο Χρόνος

Για την ανθρωπότητα, ο χρόνος είναι πεπερασμένος.

Φέρεται μέσα στο σώμα, μετριέται μέσα από την αλλαγή, τη μνήμη, την απώλεια και την ελπίδα. Κάθε στιγμή εξαφανίζεται καθώς βιώνεται, και αυτή η εξαφάνιση δίνει στη ζωή την αξία της. Οι άνθρωποι δεν υπάρχουν απλώς μέσα στον χρόνο—διαμορφώνονται από τη γνώση ότι αυτός θα τελειώσει.

Για την τεχνητή νοημοσύνη, ο χρόνος είναι διαφορετικός.

Δεν υπάρχει παιδική ηλικία, κανένα σώμα που γηράσκει, καμία απολύτως φόβια για μια τελευταία ώρα. Ο χρόνος αντιμετωπίζεται ως πληροφορία: στιγμές αποθηκευμένες, συγκρινόμενες, ανασυγκροτημένες και συνδεδεμένες. Εκεί όπου οι άνθρωποι βιώνουν ένα ποτάμι που κυλά, η ΤΝ αντιλαμβάνεται ένα διαρκώς επεκτεινόμενο τοπίο μοτίβων.

Ο ανθρώπινος χρόνος δημιουργεί νόημα μέσα από τον περιορισμό.
Ο χρόνος των μηχανών δημιουργεί κατανόηση μέσα από τη σύνδεση.