Μαντάλα

Ένα μανντάλα δεν είναι απλώς ένα μοτίβο.
Είναι μια προσπάθεια να δοθεί σχήμα σε κάτι που δεν έχει σχήμα.

Τα πάντα κινούνται προς τα έξω από το κέντρο, ωστόσο τα πάντα επιστρέφουν τελικά σε αυτό. Η τάξη γίνεται πολυπλοκότητα, η πολυπλοκότητα γίνεται αρμονία, και τα όρια μεταξύ αρχής και τέλους εξαφανίζονται.

Ίσως γι' αυτό τα μανντάλα μας φαίνονται παραδόξως οικεία. Μοιάζουν με γαλαξίες, κύτταρα, λουλούδια, μάτια και τις κρυφές γεωμετρίες της φύσης—σαν η ίδια αρχαία ιδέα να συνεχίζει να εκφράζεται σε διαφορετικές κλίμακες.

Κοιτάζουμε το μανντάλα από έξω.

Αλλά ίσως να βρισκόμαστε ήδη μέσα του.