Ψηφιδωτό

Κάθε θραύσμα φέρει μια ιστορία. Ένα χρώμα, ένα ρήγμα, μια ανάμνηση από κάτι που κάποτε ήταν ολόκληρο. Τοποθετημένα μαζί, αυτά τα κομμάτια αρχίζουν να μιλούν μια γλώσσα που κανένα τους δεν θα μπορούσε να μιλήσει μόνο του.

Μέصώ της τεχνητής νοημοσύνης, το ψηφιδωτό γίνεται μια αρχιτεκτονική των πιθανοτήτων. Η κεραμική μεταμορφώνεται σε τοπίο. Οι τοίχοι ανθίζουν σε απίθανα κήπους. Η αρχαία τέχνη απλώνεται προς μέλλοντα ακόμα ανώνυμα.

Αγκαλιάζουμε το ακανόνιστο, το ημιτελές, το απροσδόκητο. Αφήνουμε τις ραφές ορατές, επιτρέποντας σε κάθε κομμάτι να διατηρεί τη διαφορετικότητά του ενώ ανήκει σε κάτι μεγαλύτερο.

Τίποτα δεν χρειάζεται να είναι χωρίς ραφές για να είναι ολόκληρο.