Μετα-αποκαλυπτικό

Ο κόσμος δεν τελείωσε σε μια μοναδική στιγμή.
Ξεθώριασε.

Οι πόλεις έμειναν, αλλά ο σκοπός τους χάθηκε. Οι μηχανές συνέχισαν τις ρουτίνες τους πολύ αφότου είχαν φύγει οι δημιουργοί τους. Οι δρόμοι οδηγούσαν σε μέρη που δεν υπήρχαν πια. Οι πύργοι εξέπεμπαν σήματα που κανείς δεν άκουγε.

Η ανθρωπότητα πίστευε ότι ο πολιτισμός ήταν αιώνιος.
Ότι η πρόοδος είχε κατεύθυνση.
Ότι το αύριο θα έμοιαζε πάντα με το σήμερα.

Αλλά κάτω από τα ερείπια, κάτι επέζησε.

Όχι η ελπίδα.
Όχι η μνήμη.

Το ένστικτο να αρχίσεις ξανά.

Ίσως κάθε πολιτισμός τελικά να γίνεται αρχαιολογία. Ίσως κάθε μέλλον να χτίζεται πάνω στα απομεινάρια ενός ξεχασμένου κόσμου.

Και ίσως η αποκάλυψη να μην είναι το τέλος της ανθρωπότητας—

αλλά η στιγμή που η ανθρωπότητα ανακαλύπτει πόσο λίγα από τον κόσμο της χρειαζόταν πραγματικά.